De Sint-Janskathedraal ineen laten krimpen tot een intiem concertzaaltje. Aan het eind van de jaarlijkse Matthäuspassion uitvoering was het lang stil.

Na Bachs magnifieke koor 'Wir setzen uns mit Tränen nieder' verroerde niemand zich. Een gepast slotakkoord voor een deftig avondje Matthäus. Een klassiek concert in de Sint-Jan dat in korte tijd tot een Bosch society-event is uitgegroeid. Want zo ging het vroeger ook: kerk ontmoet overheid en maatschappij. En wat is er dan mooier dan de Matthäus-passion als maatschappelijk glijmiddel.

Brabants Dagblad, 17-03-2008

Maar de Matthäus was anders dan anders dit jaar. Zwaaide dirigent Marc Versteeg vorig jaar nog de scepter over zijn oude koor Markant, nu leidt hij een gloednieuw zangkorps, Capella Brabant. Bovendien was er dit jaar extra veel aandacht besteed aan de solistencast en het instrumentaal ensemble, en dat werd ruimschoots beloond. Het koor Capella Brabant had het niet gemakkelijk deze avond. Het koor beschikt over een sfeervolle totaalklank, maar vaak klonk het te ondoorzichtig, slecht verstaanbaar en leek het bij tijd en wijlen kopje onder te gaan in de galm.

Ster van de avond was zonder enige twijfel de Ierse tenor Robin Tritschler. Met zijn jeugdige Harry Potter-look compleet met studentikoze sjaal wist hij iedere noot spatzuiver te bezielen. Een gedistingeerde Evangelist met het hart op de juiste plaats. Hartstocht en innerlijke beschaving straalde ook sopraan Judith van Wanroij uit. Prachtig is de manier waarop ze melodieën inkleurt en de emotie uit het kille notenbeeld losweekt. In de aria 'Aus Liebe' fladdert en drijft haar zangstem weg op ijle fluitklanken. De andere solisten onder wie alt Yvonne Schiffelers en bas Stephen Roberts hebben meer moeite om uit de band te springen, en van de noten los te komen. Vormelijk, ouderwets en soms gewoonweg saai.

Spannender gaat het eraan toe bij de instrumentale begeleiding. Versteeg en Il Concerto Barocco gaan samen het avontuur aan, met als stralend middelpunt het expressieve spel van viola da gamba-bespeler Ralph Meulenbroeks. Hij trekt en schuurt zijn strijkstok over de snaren, en de recitatieven en aria's komen tot leven.

Dirigent Versteeg verkiest een ongepolijste, sterk melodische Matthäus, met een scherp uitgewerkt contrast tussen de massieve koren en de intieme, kamermuzikale solopartijen. Een formule die werkt en zeker naar meer smaakt.

Brabants Dagblad, maandag 17 maart 2008, Mark van de Voort.

BD Deftig avondje matthaus in de Sint-Jan