brabantsvolkoren

Pēteris Vasks (*1946) en Hugo Wolf (1860-1903) staan centraal in deze blog in voorbereiding op het concert zondag 16 maart in het kader van Brabants Volkoren in de Lambertuskerk in Raamsdonk. 

De in deze blog niet besproken werken die tijdens dit concert gezongen worden betreffen de ongerijmdheid van de oorlog (Hanns Eisler 1898-1962) en een smeekbede om vrede (Frank Martin 1890-1974). Capella Brabant herdenkt tijdens het dubbelconcert met Collegium Vocale Eindhoven het begin van de eerste wereldoorlog met het programma "DONA NOBIS PACEM".

Im Stillen Friedhof van Hugo Wolf is gebaseerd op het onderaan deze blog gekopieerde gedicht van Ludwig Pfau en gaat over de stilte op een begraafplaats en hoe juist ook daar het leven door gaat. Vasks heeft op indrukwekkende wijze het Onze Vader getoonzet.

Hugo Wolf behoort samen met Gustav Mahler tot de grootmeesters van het laatromantische lied. Beiden sloten aan bij de traditie van Schubert en Schumann, maar intensiveerden het genre dankzij de verworvenheden van Wagner op het gebied van tekstdeclamatie en harmonische ontwikkeling. Van elke tekst maakte Wolf een grondige studie en baseerde daarop zijn compositorische beslissingen. Harmonische nuances, vorm, vocale declamatie en pianistische textuur zijn onlosmakelijk met de tekst verbonden. Hierin was Wolf een ware meester. Toen Wolf 27 jaar was verloor hij zijn vader. Wolf had een moeilijke tijd achter de rug, het componeren wilde maar niet lukken. Het viel hem zwaar te beseffen dat hij zijn vader teleurstellingen had berokkend en dat de angst voor de toekomst van zijn zoon de oude man nog op het sterfbed had gekweld. Jaren nadien bloedt de wond nog steeds. Wolf schreef in een brief aan zijn zuster: „Im stillen Friedhof  was het enige lied dat door vaders lieve hand van een opschrift is voorzien. En nu ligt hij zelf op het stille kerkhof en geen van mijn liederen dringt tot hem door…”. Maar de vogels zingen door!

Domineeszoon Pēteris Vasks (*1946) is een Lets componist en contrabassist. Hij schrijft na het verdwijnen van de Sovjet-zetbazen menig religieus werk. Zijn Pater noster beschouwt Vasks als simpel en sober, en moet door een kerkgemeente uitgevoerd kunnen worden. De kwaliteit van de koren in de Baltische staten ligt blijkbaar erg hoog. Het vergde beduidend flink wat repetitietijd om dit verstilde gebed goed te kunnen vertolken. Vasks schreef het werk in 1991 ter nagedachtenis aan zijn vader.

marc versteeg

 

Zoals bij de andere blogs bij dit concert kunt u ook hier het concert voorproeven met de hiervolgende video's.

Wolf, Im Stillen Friedhof

Wenn ich im stillen Friedhof geh,
Wird mir so schwer zu Herzen,
Dass man die treuste Menschenbrust,
Die mitgetragen Leid und Lust,
So eilig kann verschmerzen.

Gras wächst darüber, ach, wie bald,
Das Grab wird selber heiter;
Wie wenn ein Blatt vom Wipfel fällt,
So geht ein Leben aus der Welt --
Die Vögel singen weiter.

O Menschenherz mit deinem Stolz!
Was flüstern die Zypressen?
"Wir stehen auf einem schmalen Raum,
Darunter liegt ein Herze kaum,
So ist es schon vergessen."

 

Vasks, Pater Noster:

Kunt u door incompatibiliteit van soft- of hardware de hier geboden youtube-links niet zien, dan zijn ze terug te vinden in het programma van dit concert dat u via het menu-item concertagenda kunt vinden.